Είσοδος
Θεατρόφιλος
Συνέντευξη του ηθοποιού Πέτρου Αποστολόπουλου

 
Γεωργία Παπαβασίλη 17/02/2012 12:36
 

Το Θέατρο «Τέσσερις Εποχές» παρουσιάζει από τις 13 Οκτωβρίου, το βραβευμένο έργο του Γιώργου Α. Χριστοδούλου «Γιαννούλης Χαλεπάς, η Κοιμωμένη μου» σε σκηνοθεσία του Γιάννη Μόρτζου.

 

Για πρώτη φορά, στην ιστορία του Νεοελληνικού θεάτρου, παρουσιάζεται σε θεατρική μορφή η ζωή ενός σπουδαίου και συνάμα ιδιόρρυθμου καλλιτέχνη, του ρομαντικού γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά. Ένα έργο γεμάτο συγκρούσεις και ανατροπές, καθώς ο μεγαλύτερος αντίπαλός του είναι η μητέρα του, αλλά και η υποτίμηση που χρεωνόταν από τους οικείους του.

 

Το ρόλο του Γιαννούλη Χαλεπά υποδύεται ο θεατρικός ηθοποιός Πέτρος Αποστολόπουλος και στη συνέντευξη που μας παραχώρησε, εξομολογείται πτυχές από τη θεατρική του διαδρομή. Πιστός σε εκείνα που τον εκφράζουν και ζωογονούν το θεατρικό του ενδιαφέρον υπηρετεί με αφοσίωση το θέατρο.

 

-Οι περισσότεροι «Θεατρόφιλοι» της σελίδας, σας έμαθαν μέσα από το ρόλο του Γιαννούλη Χαλεπά, στο έργο «Γιαννούλης Χαλεπάς: η κοιμωμένη μου» που παίζεται την φετινή θεατρική σεζόν στο Θέατρο «Τέσσερις Εποχές» του κυρίου Γιάννη Μόρτζου, και θα ήθελα να μας πείτε πού πιστεύετε οφείλετε η μεγάλη επιτυχία του ρόλου σας αλλά και του ίδιου του έργου;

Στην ομάδα μας ! Στο σύνολο των ανθρώπων που δούλεψαν για το αποτέλεσμα. Κάτω από τη γενική επίβλεψη του κ. Μόρτζου δουλέψαμε όλοι με μεράκι κι αφοσίωση. Απ' τους συντελεστές έως τους ηθοποιούς και τους τεχνικούς.

Τώρα όσο αφορά το ρόλο... πέρα από τη δουλειά ίσως συμβάλει και η μεγάλη αγάπη που έχω για τον Γιαννούλη.

 

-Πιστεύω ότι αυτός ο ρόλος, θα είναι ένας ρόλος – σταθμός στην καριέρα σας, εσείς έχετε την αίσθηση αυτή; Ήταν δύσκολο να μπείτε μέσα στον συγκεκριμένο ρόλο; Τι κάνατε για να επιτευχθεί αυτό και τι κερδίσατε μέσα από αυτό το ρόλο;

Το νιώθω σαν σταθμό όχι μόνο στην καριέρα αλλά και στη ζωή μου γενικότερα. Με επηρεάζει πολύ. Τι έκανα για το ρόλο...; Πρόβες, διάβασμα... βρήκα σχεδόν όλη τη βιβλιογραφία, δεν ξέρω αν υπάρχουν άλλα σχετικά βιβλία... είδα όσα γλυπτά του μπορούσα να δω, στη Γλυπτοθήκη, στην Εθνική Πινακοθήκη, στο σπίτι του στην Τήνο αλλά και στα μουσεία της Τήνου και βέβαια αρκετές φορές στην Κοιμωμένη στο πρώτο νεκροταφείο και στο ταφικό του μνημείο λίγο πιο πάνω. Ευτυχώς για μένα οι πρόβες κράτησαν πάνω από πέντε μήνες κι έτσι όλα πήραν το χρόνο που χρειαζόντουσαν για να νιώθω σίγουρος στο ρόλο μου απ' τις αρχές των παραστάσεων.

 

-Τι σας άρεσε περισσότερο στο έργο που παίζεται αλλά και στον ρόλο σας;

Στο έργο μ' αρέσει η λιτότητα της γραφής του Γιώργου Χριστοδούλου, η απλότητα και το πως επικεντρώνετε στα ουσιαστικά που πρέπει να πει. Δεν φλυαρεί πουθενά. Στο ρόλο μου... η διαδρομή του Γιαννούλη, με συγκινεί που κάθε βράδυ ταξιδεύω από τα παιδικά του χρόνια έως τα τέλος της ζωής του.

 

-Ποια φράση του έργου, σας αντιπροσωπεύει σαν ηθοποιό αλλά και ως άνθρωπο;

«Οι άνθρωποι καμιά φορά σε πληγώνουν. Είναι γιατί δεν ξέρουν...» Είναι δύο φράσεις ουσιαστικά. Στη δεύτερη αξίζει να προσέξει κανείς ότι υπάρχει κατανόηση και συγχώρεση.

 

-Μπορείτε να μας πείτε πώς σας επέλεξαν για τον συγκεκριμένο ρόλο και με ποιον από τους συντελεστές της παράστασης, είχατε την πρώτη επαφή;

Με τον κ. Γιάννη Μόρτζο. Μου τηλεφώνησε, ήταν Δεκέμβρης του 10 και μου είπε να βρεθούμε να μου δώσει κάποιο κείμενο. Βρεθήκαμε στο θέατρο, το πήρα, το διάβασα... και το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ απ' τη συγκίνηση. Ήταν πολύ μεγάλο δώρο. Τον ευχαριστώ... Αργότερα έμαθα ότι όταν διάβασε το έργο, το πρώτο άτομο που σκέφτηκε ήμουν εγώ. Δώρο μεγάλο... Είχαμε ξαναδουλέψει πριν κάποια χρόνια και γνωριζόμαστε από τις δουλειές εκείνες.

 

-Μιλήστε μας για την συνεργασία σας με τον συγγραφέα Γιώργο Χριστοδούλου, τον σκηνοθέτη Γιάννη Μόρτζο και τους υπόλοιπους ηθοποιούς , την κα Γιούλη Ζήκου και την κα Ανδρομάχη Παπαδοπούλου.

Για τον Χριστοδούλου αυτό που θα πω, είναι ότι αν αγάπησα τον Χαλεπά είναι επειδή τον αγάπησε πρώτος αυτός. Από εκεί ξεκινάνε όλα, απ' τον συγγραφέα. Για τον κ. Μόρτζο τι να πω...; Δάσκαλος πνευματικός... έχουμε μια πολύ όμορφη συνεργασία. Επικοινωνούμε. Δίνει ένα, την επόμενη μέρα αν του πας δύο, απλόχερα θα σου χαρίζει τα πάντα. Σου δίνει ακριβείς κατευθύνσεις και δουλεύεις χωρίς να νιώθεις πνιγμένος, δεν σε καταπιέζει, σε ελευθερώνει. Με τη Γιούλη μοιραζόμαστε το μεγαλύτερο κομμάτι του έργου... Η Γιούλη είναι μεγάλη ψυχή, εντός κι εκτός σκηνής με τόσα που μου έχει προσφέρει... Η Ανδρομάχη μας είναι απίστευτα ευγενική... καμιά φορά την πειράζω να τη θυμώσω αλλά δεν τσιμπάει... Αλλά στο θέατρο είναι κι άλλοι, η Αργυρώ, ο Λευτέρης και ο Φάνης... είναι κι αυτοί μέρος της παράστασης, οι τεχνικοί μας... σπουδαίο μάλιστα... αν θέλετε γράφτε το κι αυτό...

 

-Απ' όλους τους ρόλους και τα έργα που έχετε παίξει, ποιος ρόλος είναι αυτός που αγαπήσατε πιο πολύ, ποιο έργο και γιατί;

Και ποιον δεν αγάπησα...;  Τον Δούλο στους «Βατράχους», τον Εδμούνδο στο «Βέλος», τον Βασιλάκη στο «Δόξα και λόξα», τον Μπεγί στην «Αίθουσα των διδασκόντων», τον Σμίθ στη «Φαλακρή τραγουδίστρια», τον Θωμά στο «Θαλασσοκόριτσο», τον Μανασή στη «Ραχήλ»... Και βεβαίως τον Γκας στο «Dump Waiter» του Πίντερ στο Επί Κολωνώ... Τον Άκη στα «Χαμογελαστά παπούτσια» που έγραψα κι ήταν το πρώτο μου κείμενο που ανέβασα... και τώρα τον Γιαννούλη...!

 

-Θα μπορούσα να πω, ότι είστε πολυτάλαντος, δηλαδή εκτός από ηθοποιός, είστε συγγραφέας, σκηνοθέτης, στιχουργός αλλά και ερμηνευτής τραγουδιών, αν σας έλεγε κάποιος να διαλέξετε ένα από τα παραπάνω ή και να τα ιεραρχήσετε, τι θα απαντούσατε;

Ηθοποιός πρώτα απ' όλα. Και συγγραφέας. Μ' αρέσει να γράφω. Πολύ. Τα άλλα έτυχε και τα έκανα.

 

-Σε μια παράσταση εάν π.χ. είστε ηθοποιός αλλά και σκηνοθέτης ή συγγραφέας, θα ήθελα να ρωτήσω πόσο δύσκολο είναι αυτό.

Τόσο που δεν το ξανάκανα. Δεν μου πάει. Ειδικά να σκηνοθετώ και να παίζω...; Εξουθένωση. Να παίζω όμως κάτι που έχω γράψει, αυτό ναι, είναι διαφορετικό. Έχεις γράψει κάτι, έχει τελειώσει. Σαν ηθοποιός στο κείμενό σου μπορείς πια να είσαι μόνο ηθοποιός.

 

-Ήσασταν μέλος σε αρκετές ομάδες, και μάλιστα είχατε δημιουργήσει και την «Απόπειρα», παραμένετε σε κάποια/κάποιες; ή αυτές πολλές φορές σχηματίζονται λόγω συγκεκριμένων παραστάσεων; Ωστόσο θα ήθελα να σας ρωτήσω εάν ένας ηθοποιός μαθαίνει να λειτουργεί ως ομάδα και πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι αυτό στην σημερινή εποχή κι αν υπάρχουν «κλίκες» στο θέατρο και αν προωθούνται συγκεκριμένα ονόματα.

Ούτε με νοιάζει να πω την αλήθεια τι και ποιος προωθείτε. Δεν ασχολούμαι με αυτά. Ο καθένας έχει τη διαδρομή του και είναι σεβαστή. Τώρα όσο αφορά τις ομάδες... εγώ λειτουργώ καλύτερα έτσι. Μέσα από ομάδες κι από ανθρώπους που μας ενώνει μια πορεία. Μ' αρέσει αυτή η ζύμωση. Βέβαια όπως σωστά είπατε κάποιες φορές πήγα κάπου για έναν ρόλο κι έφυγα. Ήταν μόνο γι' αυτό. Αλλά υπήρξε και το Επί Κολωνώ που πήγα και η συνεργασία διήρκησε περισσότερα χρόνια. Με την «Απόπειρα» ήταν μια ομάδα που είχαμε φτιάξει μέσα από το μουσικό site Music heaven, κάναμε ένα έργο που είχα γράψει... αλλά τελικά δεν συνεχίσαμε. Ας όψονται τα οικονομικά.

 

-Όλοι μιλάνε για μια εξαιρετική παράσταση που σε καθηλώνει και με εξαιρετικές ερμηνείες από τους τρεις ηθοποιούς, και προσωπικά δεν έχω διαβάσει κανένα αρνητικό σχόλιο, αυτό είναι κάτι που σίγουρα σας ευχαριστεί αλλά παράλληλα σας δημιουργεί και κάποια άλλα συναισθήματα;

Προσωπικά κυρίως χαρά μου δημιουργεί. Είναι η χαρά της ικανοποίησης που ο θεατής έχει γνωρίσει τον Χαλεπά κι αν τον έχει αγαπήσει κιόλας εκεί η χαρά μου είναι ακόμα μεγαλύτερη. Αισθάνομαι όμως και ευθύνη. Ο Χαλεπάς υπήρξε μεγάλη μορφή στην τέχνη και στον πολιτισμό. Συνεπώς νιώθω μεγάλη ευθύνη κάθε βράδυ που παίζω.

 

-Αυτή η παράσταση, αν και ίσως είναι νωρίς για κάτι τέτοιο, θα παιχτεί σε κάποιο καλοκαιρινό Φεστιβάλ ή ακόμα και να πάει και για δεύτερη σεζόν;

Δεν το γνωρίζω αλλά να πω την αλήθεια, θα το 'θελα πάρα πολύ ! Το σίγουρο είναι ότι το αξίζει ο Γιαννούλης ! Ξέρετε, υπάρχουν θεατές που μου λένε, ότι ξέφυγαν από την πραγματικότητα, παρακολουθώντας την

 παράσταση. Ότι ένιωσαν όμορφα.  Άλλωστε όσες δυσκολίες κι αν πέρασε ο Χαλεπάς, στο τέλος υπάρχει δικαίωση και λύτρωση. Νιώθω ότι πιο επίκαιρο μήνυμα δεν υπάρχει. Θεωρώ ότι είναι έντονα πολιτικό έργο στην Ελλάδα του σήμερα. Οπότε είναι ένας σπουδαίος λόγος, μιας και το έργο αφορά τόσο πολύ, να συνεχίσει να παίζετε και να το δούνε όσο το δυνατό περισσότεροι.

 

-Θα ήθελα να μας πείτε κατά πόσο η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει το ελληνικό θέατρο. Αλλά και γενικότερα θα θέλαμε την άποψη σας για το σημερινό ελληνικό θέατρο.

Απ' τη στιγμή που η κρίση μάς έχει επηρεάσει όλους σε προσωπικό και σε συλλογικό επίπεδο, είναι φυσικό να επηρεάσει και το θέατρο και όλες τις τέχνες. Όμως δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξος. Θέλω να ελπίζω ότι όλα είναι παροδικά και τα πράγματα θα πάνε καλύτερα.

 

-Βάσει όλης αυτής της κατάστασης που επικρατεί στην χώρα, οι ηθοποιοί και γενικότερα οι καλλιτέχνες, πιστεύετε ότι θα πρέπει να παίρνουν θέση και να διατυπώνουν την άποψη τους ξεκάθαρα;

Δεν θεωρώ τίποτα απαραίτητο. Αν κάποιος θέλει να παίρνει θέση καλώς παίρνει, αν κάποιος νιώθει χαμένος μέσα σε όλα όσα συμβαίνουν και νιώθει χαοτικά και ανασφαλής όπως νιώθω εγώ έτσι πολύ συχνά, τότε τι θέση ξεκάθαρη να πάρω...; Το μόνο που θα καταφέρω είναι να υπάρχει ακόμα μια γνώμη που θα βάζει ένα λιθαράκι στη χαότητα που υπάρχει.

 

-Υπάρχει πληθώρα θεατρικών σκηνών στην Αθήνα και πληθώρα ηθοποιών, πιστεύετε πώς όλοι έχουν λόγω ύπαρξης ή μήπως είναι υπερβολικός ο αριθμός αυτός;

Για να υπάρχουν κάποιο λόγο ύπαρξης θα έχουν. Κάτι θα θέλουν να πουν και να εκφράσουν. Εμένα μ' αρέσει αυτή η κινητικότητα, κάτι θα βγει είμαι σίγουρος, άλλωστε δεν είναι μόνο τωρινό το φαινόμενο. Είναι χρόνια τώρα. Και βγήκαν πολύ καλές ομάδες, ωραίες παραστάσεις από κει που δεν περιμένεις, ενδιαφέροντες καλλιτέχνες που ξάφνιασαν, που ανέτρεψαν τα δεδομένα.

 

-Αν και παίζετε στην παράσταση αρκετές ημέρες της εβδομάδας, θα ήθελα να ρωτήσω, αν έχετε προλάβει να δείτε αυτή την θεατρική σεζόν κάποιες παραστάσεις και αν έχετε ξεχωρίσει κάποια / κάποιες;

Ελάχιστες παραστάσεις έχω δει... στα ρεπό... Δεν έχω ολοκληρωμένη γνώμη.

 

-Θα ήθελα να μου πείτε κάποιους ηθοποιούς που θαυμάζετε και γιατί;

Θαυμάζω όλους τους ηθοποιούς που αφοσιώνονται στο θέατρο και το υπηρετούν πιστά, προσφέροντας με τη δουλειά τους κάτι στον πολιτισμό... Θα αποφύγω να πω ονόματα. Να προσθέσω μόνο ότι για μένα σπουδαίοι δεν είναι μόνο οι αναγνωρίσιμοι αλλά και οι μη αναγνωρίσιμοι. Εκεί να δεις πόσοι αφοσιωμένοι και αξιόλογοι ηθοποιοί υπάρχουν.

 

-Ποιος είναι ή ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας θεατρικοί συγγραφείς και γιατί;

Έχω μεγάλη αγάπη σ' αυτούς που έχουν δική τους προσωπική γραφή όπως ο Τσέχωφ, ο Μπρεχτ, ο Λόρκα, ο Στρίντμπεργκ, ο Ιονέσκο, ο Πίντερ αλλά και ο Διαλεγμένος ή ο Ευθυμιάδης. Αν και κατά καιρούς έχω αγαπήσει πολλούς συγγραφείς... μπορεί και όλους τελικά...

 

-Ποια από τα θεατρικά σας όνειρα και στόχους έχετε πραγματοποιήσει; Υπάρχει κάποιος ρόλος ή και έργο που θα θέλατε και εύχεστε να παίξετε στο θεατρικό σανίδι;

Απ' αυτά που έχω πραγματοποιήσει... είναι που ανέβασα τα «Χαμογελαστά παπούτσια». Ανέβασα... Τρόπος του λέγειν. Ας είναι καλά ο σκηνοθέτης ο Δημήτρης Κομνηνός που με βοήθησε. Αυτός το ανέβασε, τι να λέμε τώρα. Εγώ ως τότε έγραφα για την πλάκα, για να εκφραστώ. Ο Κομνηνός με έκανε να αισθανθώ πιο υπεύθυνος συγγραφέας.

Για τα όνειρά μου από δω και πέρα... Μακάρι να ανέβουν και τα υπόλοιπα κείμενα, αν είναι γραφτό τους. Σαν ηθοποιός τι να ονειρευτώ...; Ζω αυτή τη χαρά να παίζω τον Γιαννούλη, τα έχω όλα.  Σαν άνθρωπος όμως ονειρεύομαι... αν θέλετε το γράφετε κι αυτό... αυτό είναι σημαντικότερο απ' τα δικά μου όνειρα... να βγούμε γρήγορα από την ανασφάλεια και να μην υποφέρει ο κόσμος...