Είσοδος
Θεατρόφιλος
«ΤΟ ΜΗΛΟ»
 
Γεωργία Παπαβασίλη 24/02/2012 11:24

«ΤΟ ΜΗΛΟ».. δεν ήταν κακό, αλλά δεν κόλλαγα με το φανατικό κοινό του Τσαλταμπάση και του συνεχόμενου γέλιου.. βλεπόταν.. μου θύμισε το κοινό του σήριαλ με το Μπέζο, δεν θυμάμαι και πώς το λένε, το κοινό που πάει να γελάσει συνεχόμενα και ακατάπαυστα, του Δελφινάριου, του κοινού «του περνάμε καλά».. δεν είναι κακό αυτό.. η κυρία δίπλα μου είχε τρεις τσάντες και έτρωγε τα πάντα και έπινε, δεν είχε την αίσθηση ότι ήταν σε θέατρο; Έτσι το έχει το θέατρο στο μυαλό της; Δεν ξέρω.. και με κοίταζε συνέχεια που δεν γέλαγα και δεν χειροκροτούσα.. νομίζω ότι την άκουσα να λέει στην παρέα της δεν γελάει, για μένα! Και μετά γίνεσαι εσύ παράξενος και σκέψου ότι δεν της είπα τίποτα.. Περνάς ευχάριστα.. και φαίνεται ότι οι ηθοποιοί έχουν δουλέψει γι'αυτή την παράσταση.. μιλάμε για συγχρονισμό και γρήγορες κινήσεις, εναλλαγές.. ο Τσαλταμπάσης συνεχώς ιδρωμένος σε ένα αγώνα δρόμου.. είναι καλός αλλά πιστεύω ότι θα εγκλωβιστεί κι αυτός από τους ρόλους που κάνει στην τηλεόραση και θα κάνει όλα τα ίδια και τα ίδια.. πάντως το κοινό τον αγαπά και τον

ανταμείβει με μπόλικο χειροκρότημα.. έχει αμεσότητα σε αυτό.. το ίδιο βέβαια και η έμπειρη Ναταλία Δραγούμη.. είναι όμορφη, κορμάρα και με άνεση.. οι ηθοποιοί έπαιζαν καλά σε αυτό το έργο και σε ότι τους ζητήθηκε βάσει αυτού.. η αλήθεια είναι ένα "πιασάρικο" έργο από Έλληνες συγγραφείς (τώρα το είδα!) Γιώργος Βάλαρης & Στέλιος Παπαδόπουλος.. κωμωδία.. θα μπορούσε να ήταν και ξένου συγγραφέα, στυλ Σάιμον.. δεν είναι κακό δείγμα γραφής.. ίσα ίσα θα πω ότι είναι μια πολλή καλή προσπάθεια.. αλλά είχε φράσεις κλισέ.. είχε κάποιες σκέψεις που κάνουν όλοι, είτε λένε, είτε όχι.. απλά μου φάνηκε πολύ καθημερινό.. και περισσότερο επιφανειακό.. δεν ήταν όλο, όλα κι όλα.. αλλά δεν είχε το «κάτι».. οκ, ένα έργο που το βλέπεις ευχάριστα και αντί να κάθεσαι και να βλέπεις ένα σήριαλ στην τηλεόραση, πας και βλέπεις αυτό.. όλοι ξετρελαμένοι με αυτό το έργο.. χαρούμενοι.. ίσως γιατί ο κόσμος έχει προβλήματα πολλά και ίσως θέλει απλά να γελάσει.. διαβάζω για το έργο.. «Το Μήλο» με θέμα τις σημερινές σχέσεις ανδρών γυναικών...ένα θέμα επίκαιρο όσο ποτέ με χιούμορ, συγκίνηση, τρυφερότητα, πολλές ανατροπές. Ο Γιάννης (Θανάσης Τσαλταμπάσης) είναι δημόσιος υπάλληλος και θα είναι ευχαριστημένος αν γίνει υποδιευθυντής σε δεκαπέντε χρόνια. Η Σοφία (Ναταλία Δραγούμη) είναι φιλόδοξο στέλεχος καναλιού και θέλει να γίνει διευθύντρια αν όχι καναλάρχις...χτες!  Ο Γιάννης αναζητεί μια γυναίκα που δεν την ενδιαφέρουν οι τραπεζικοί λογαριασμοί του άντρα, ούτε το σπίτι ούτε το αυτοκίνητό του, και δεν 'γράφει' στο κούτελο 'είμαι απελπισμένη γιατί πάτησα τα 30, παντρέψου με! Η Σοφία θέλει ο άντρας της να είναι καθαρόαιμο αρσενικό,

ψηλός, ωραίος, γυμνασμένος, πλούσιος, δυναμικός, μα πάνω από όλα, τρελά ερωτευμένος μαζί της, αφοσιωμένος σαν σκλάβος στην κυρία του... Υπάρχει ποτέ περίπτωση αυτοί οι δύο άνθρωποι να δαγκώσουν «το μήλο»..., να παντρευτούν, να κάνουν οικογένεια και να ευτυχήσουν;  Είπαμε ότι η ζωή έχει χιούμορ, αλλά τόσο τρελό πια...;» Η σκηνοθεσία (Γιώργος Βάλαρης) ήταν καλή και λειτουργικά τα σκηνικά (Κων/νος Ζαμάνης) χωρίς κάτι το ιδιαίτερο αλλά όταν κάθονταν ή κατέβαιναν κάτω στο κοινό έβλεπα μόνο κεφάλια.. Τα κοστούμια (Κων/νος Ζαμάνης) δεν μου έλεγαν κάτι.. η μουσική επιμέλεια (Νίκος Ραμός) μου άρεσε πολύ και το κοινό τραγουδούσε και χειροκροτούσε σε αυτά.. να πούμε και τους υπόλοιπους συντελεστές.. Χορογραφίες: Έλενα Γεροδήμου, Βοηθός σκηνοθέτη: Καλλιόπη Κοτζαηλία, Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Μαρία Παπαδοπούλου.. εν κατακλείδι, αν θέλετε απλά να γελάσετε πολύ να πάτε.. το κοινό ήταν φανατικό και ζεστό, εκτός από μένα και τις μπροστινές μου, τόσο χειροκρότημα ούτε ο Κιμούλης.. μπράβο τους για την τόσο μεγάλη απήχηση και μπράβο τους γιατί ίσως κάνουν την διαφορά και ο κόσμος να βγαίνει Δεύτερα – Τρίτη.. παρεμπιπτόντως ήταν μια πολλή κρύα Δευτέρα, η πιο κρύα και όμως το θέατρο ήταν γεμάτο.. η κυρία στο ταμείο οκ, και οι ταξιθέτριες μια χαρά.. εγώ έδωσα από πριν πουρμπουάρ αλλά γενικότερα τις είδα χαλαρές.. καλή προσπάθεια από όλες τις πλευρές..